Posts

შემდეგ

Image
დიდი, ხალხმრავალი წვეულება, კარგი განწყობა, მუსიკა, სიცილი, მხიარული ისტორიები, ჭიქების ჭახუნი, ლუდის და არყის გემო, ცეკვა, მუსიკა, ხმაური, სიმღერა, სიგარეტის ბოლი, სადღეგრძელოები, ფოტოაპარატის ნათებები, ისევ მუსიკა...

წვეულება მთავრდება. ტაქსს სადარბაზომდე მოჰყავხარ
 კიბეებს ღიღინით მიყვები.
 ხელში გასაღებების ასხმა ჟღარუნობს.
კარებს აღებ,
შუქს ანთებ,
შემოდიხარ,
ფეხსაცმელს იხდი,
საწვიმარს სავარძელზე აგდებ,
გასაღებს მაგიდაზე,
საფულეს თაროზე,
მაისურს იხდი,
ჯინსის საკინძეს იხსნი,
დივანზე ჯდები,
შიშველი ფეხებით გრძნობ იატაკის სიგრილეს,
გსიამოვნებს,
საათის სამაჯურსაც იხსნი და ....

და უბრალოდ შეშდები.

აღარ იძვრი, არც ერთი ზედმეტი მოძრაობა, არც ერთო ჟესტი...

და როცა შენი სხეულის მოქმედებისაგან გამოწვეული ხმაური ქრება ...

ზიხარ და გრძნობ როგორ გაწვება ყურის ბარაბნებში ის რაც ოთახში შენზე უფრო მეტია. ის რაც შენს მოსვლამდეც იყო და არც შენი მოსვლის შემდეგ შეცვლილა

გრძნობ თუ როგორ გაწვება და გსრისავს, ის გაცილებით უფრო გრილია ვიდრე იატაკი, რომელსაც შენი ფეხები გრძნობს. ის გაცილებით უფრო დიდია ვ…

5:07 AM

Image

ძილი ნებისა

Image
მოდი შევხდეთ ერთმანეთს, თუ გინდ ძილში. თუ გინდ რამოდენიმე წამით.  გამიღიმებ ისე თითქოს არც კი წასულხარ სადმე და მერე უბრალოდ მკითხავ - როგორ ხარ?! და მერე თუ გინდ გამომეღვიძოს. ჩემთვის ეგეც საკმარისი იქნება. მართლა ...

გაზაფხული იგვიანებს

Image
გაზაფხული იგვიანებს. ფეხს ითრევს. უხასიათო ბავშვივით კუთხეში იმალება და არც მის ატმის ყვავილივით ლამაზ სახეს აჩენს და არც მის აფეთქებული კვირტების დარ კაბას. გაბუტულია. ის კი არ იცის რომ მალე ზაფხული მოვა და ხარხარით გადაურბენს წინ. უკვე აღარავის ემახსოვრება მისი სინაზე, სინორჩე, სითბო და დარჩება ასე კუთხეში მიმალული და იტირებს ვაზის ცრემლებით.

...

Image
უშენოდ მე მგონი მოვკვდები. "უშენოდ" - ცივ ზამთარს ჰგავს. უშენოდ ცხოვრება ემსგავსა უფერო, უგემო, მტკნარს. ..........................................

ხვალამდე

Image
წარმოუდგენლად.ძალიან საინტერესო სიტყვაა, წარმოუდგენლად. ანუ წარმოდგენის გარეშე თუ ის, რომ ვერც კი წარმოიდგენდი, ვერ გაიფიქრებდი, ვერ გათვლიდი, ვერ ივარაუდებდი. ხო ალბათ ეს ბოლო. ხოდა სწორედ წარმოუდგენლად უცხო იყავი ჩემთვის ამ წინა საახალწლო ღამით. თითქოს გიცნობდი, თითქოს წამიკითხავს შენი წიგნი ფურცელ ფურცემ. მაგრამ რა კარგია რომ არსებობს წიგნბი, რომელთა კითხვისას ყოველ ჯერზე ახალ ახალ რაღაცეებს აღმოაჩენ ხოლმე. ამიტომაც მიყვარს შენი კითხვა, შენი ფურცვლა.

ფრთები

Image
მინდა გავფრინდე, მინდა ქარი ვიგრძნო ფრთებით...
 მინდა კამარა შევკრა ცაში და მკვეთრად წავიდე ღია, უღრუბლო, მუქ-ლურჯ ზეცაში. სიმაღლე ავიღო, მარლა მაღლა ავფრინდე. თვალი ვაწვდინო როგორ მრგვალდება დედამიწის კიდეები. როგორ იქცევა ხმელეთი ზოლად, ზღვა უზარმაზარ სარკედ და როგორ ეპარება ლურჯი სიცივე ჩემს ფრთებს. შემდეგ ტყვიასავით მოვწყდე, ფრთები მოვკეცო და ქვემოთ დავეშვა, შემდეგ ნელინელ, ფრთხილად გავშალო ფრთები და წყლის ზედაპირს თითქმის დანარცხებულმა გეზი ვიცვალო ჰორიზონტისკენ. მინდა ზღვის ზედაპირს ძალიან, ძალიან ახლოს გავუქროლო და ფრთის კიდით გაპობილი ტალღის კვალი დავტოვო. მერე სისწრაფე ავკრიფო, ძალიან, ძალიან მკვეთრად და ....გავუჩინარდე, გავითქვიფო, გავიცრიცო, გავილიო ღამეში. აი ისე ჩუმად და წყნარად.. როგორც ღამის რღუბელი.