Posts

Showing posts from November, 2010

სარა ბარა ბზია ბზოი

Image
გულს ხომ ასე ცოტა ყოფნის... რომ გათბეს...
მეორე კვირაა გეჩხუბები. თუმცა შენთვის არაფერი მითქვამს. მეორე კვირაა გიწყრები. თუმცა ეს უფრო საკუთარ თავთან კამათს გავს. ისევ და ისევ, არგუმენტ დამსხვრეული, ფაქტ გახუნებული, მაინც იმას ვუბრუნდები რაც ისედაც კარგად ვიცოდი. უბრალოდ კიდევ ერთხელ მიწევს ამის აღიარება.

ერთი...ორი...სამი...

Image
ოო, რა ღამეაა..
მოწმენდილი ცა, მთვარე, შენ და ღამის ვნებიანი ბლუზი...
ჰაა, არავითარი მელანქოლიური რომანტიკა. დღეს თამაშის ხასიათზე ვარ.

ერთი..ორი..სამი..

ჩუუ. მუსიკა იწყება...

არის ამ ღამეში რაღაც რაც ვნებებს აღვივებს.. არავითარი რევერანსები, თაიგულები, კომპლიმენტები..
მხოლოდ ვნება...

ერთი..ორი..სამი...

ქვიშა

Image
ო როგორ ვერ ვიტან ბანზე აგდებულ სიტყვებს. როცა ისეთი გრძნობა გაქვს  თითქოს ქალაქის ცნობათა ბიუროს "ფორტოჩკაში" გაქვს თავი შეყოფილი და შენს ყოველ დასმული შეკითხვას  ერთფეროვანი კლიენტთა მომსახურებისაგან დაღლილი მსუქანი დეიდა პასუხობს, თან აი ისე, შეკითხვებს რომ ირჩევს და სრული უფლება აქვს არ გიპასუხოს, წაიყრუოს, გაგიტაროს, უპასუხოდ დაგტოვოს, იმიტომ რომ კიდევ ერთი უბრალოდ "კითხვის დამსვლელი ვიღაცა ხარ".

ჰორიზონტთან

Image
მტვრის ბუღში გახვეულ ქალაქიდან შორს. კვარიათისკენ. აქეთ მომავალს ყოველთვის გაურკვეველი სიმშვიდით მევსება გული. არეულ, აყაყანებულ, დამტვერილ, ერთ- გაურკვეველ-მშფოთვარე ემოციად ქცეულ ქალაქიდან განშორებაზე უფრო მეტია. აქ მთავრდება უკვე მობეზრებული, მოყეჭებული, რუტინული წრებრუნვის ზღვარი და იწყება სხვა, სუფთა, წმინდა, ვრცელი, ჯერ უცნაური და თვალუწვდენელი შორეთი.

საოცარი ზღვაა. ისიც არ ღელავს. იმდენად მშვიდი და უჩვეულოდ წყნარია რომ ტალღის ხმაც არ ისმის. ზღვა არ იძვრის. უბრალოდ სველ კენჭებთან მთავრდება. ზღვაც უზომოდ მშვიდია. მხოლოდ ღამის ბრიზი ხატავს მის თითქმის სარკედ ქცეულ ზედაპირზე უცნაურ იეროგლიფებს.

Счастье - это когда тебя ждёт

ეს უბრალოდ ამოღლეტილი ნაჯლეჯია ერთი სევდიანი მონოლოგის. არც დამიმონტაჟებია. უბრალოდ როგორც ფურცელი წიგნიდან, ისე ამოვღლიტე და დავდე აქ. როცა ამას ვინმე ეკრანიდან გიყვება, გსიამოვნებს.თითქოს დარდში გეზაიარები და რაღაცნაირად გიმსუბუქებს. ძალაუნებურად გიტრიალებს ფრაზა "აა, შენაც... ხო, მასეა. კი!!!.." მაგრამ შემდეგ უფრო ღრმა სევდა გრჩება როცა აღმოაჩენ რომ ისიც შენსავით არა პასუხს იძლევა, არამედ კიხვას უსმევს საკუთარ თავს! თავს!?.. თუ!? თუმცა რა კითხვა, ან რა პასუხი!? ეგ ხო უდაოა... ბედნიერება ისაა როცა ის გელის!!!

დღეს

Image
დღეს ისეთი მომხიბვლელი იყავი. ლაღი და თავისუფალი ყოველგვარი რუხისგან. შენი ღიმილით გული თბებოდა. არც სიგარეტს აწვალებდი გალლაკული ფრჩხილებით, არც ტუჩს იკვნეტდი, არც სიგარეტის კოლოფს ჭმუჭნიდი ოფიციანტის მოლოდინში. ისიც კი აღიარე რომ ეს მუსიკა გიყვარს, არც ზღვის პროდუქტების გასინჯვაზე გითქამს უარი... მითუმეტეს გამიკვირდა ეს შენ რომ შემომთავაზე. "თეთრ ღვინოს დავლევთ"ო განაცხადე... თან თვალებში შემომხედე, თითქოს და "ნახე? მეც ვიცი სასმელის არჩევა"ო. უხვად იღვრებოდა შენი ბაგიდან თავისუფალი ღიმილის სითბო.